-ΕΨΙΛΟΝ-

-ΕΨΙΛΟΝ-
ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΔΙΠΛΟΥ ΕΨΙΛΟΝ-Το γράμμα Ε ως αριθμός συμβολίζεται με τον αριθμό 5. Τα 4 κοσμογονικά στοιχεία της Γής, του Αέρα, του Νερού και του Πυρ με την πεμπτουσία του Ουράνιου - Αιθέρα. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον Άνθρωπο. Ομοίως γνωρίζουμε ότι το ιερό πεντάγραμμο (πεντάλφα) συμβολίζει τον άνθρωπο και παράλληλα τα 5 στοιχεία που τον αποτελούν κατά τους Πυθαγόρειους μύστες όπου το είχαν σαν ιερό σύμβολο.Τό Ε δηλώνει, τον Ενωτικό χαρακτήρα τού Τρισυπόστατου Θείου και γι' αυτό αφιερώθηκε, μαζί με τα ''Γνώθι σ’αυτόν'' καί ''Μηδέν Άγαν'', που είναι επίσης Ενωτικά παραγγέλματα - αφού δεν νοείται Ένωσης χωρίς την βαθιά, Νοητική γνώση τού Εγώ, αλλ' ούτε και προσέγγισης της με παραθλαστικές λειτουργίες υπερβολής- στον Θεό τού Φωτός και της Αρμονίας. Αυτό το στοιχείο της Ένωσης συνηγορεί προς την ονομασία ''Γάμος'', που έδωσαν στο Ε, οι Πυθαγόρειοι.ΠΥΘΙΑ. blogspot.gr-- -

Κυριακή, 11 Μαρτίου 2018

ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ --ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ--Συμβολική σύνθεση, των 39 φαντασιακών ιδεών

Το μαύρο χρώμα  της καμένης γης, στα βότσαλα που γλύφουν  της θάλασσας την αύρα της  παντοτινής. 
Σε αντίθεση  προς το γαλάζιο  της θάλασσας και του ουρανού, το αγνό της αισιοδοξίας χρώμα, 
της   γης της Ελληνικής.
Ονειρική σύλληψη χρωματικών συνδυασμών των άκρων.
Σε αρμονικό  φωτογραφικό αποτέλεσμα  αρχιτεκτονικής δομής.
Συμβολική σύνθεση, των 39 φαντασιακών ιδεών.     Διόνυσος


Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Φρύνη: Η πανέμορφη εταίρα που αθωώθηκε πανηγυρικά μόλις οι δικαστές την είδαν γυμνή---olympia.gr-

Φρύνη: Η πανέμορφη εταίρα που αθωώθηκε πανηγυρικά μόλις οι δικαστές την είδαν γυμνή

Posted by IGOR στο Φεβρουαρίου 10, 2018

«Η Φρύνη μπροστά στον Άρειο Πάγο», έργο του Jean-Léon Gérôme, 1861, Hamburg Kunsthalle.

Η Φρύνη ήταν μια διάσημη εταίρα της αρχαιότητας, ξακουστή για το φυσικό της κάλλος. Έζησε κατά τον 4ο αιώνα π.Χ. στην αρχαία Αθήνα, ωστόσο καταγόταν από τις Θεσπιές της Βοιωτίας στις οποίες και φέρεται να γεννήθηκε το 371 ή το 365 π.Χ.

Ο πατέρας της λεγόταν Επικλής και το πραγματικό της όνομα ήταν Μνησαρέτη, αλλά εξαιτίας του χλωμού (ωχρού) δέρματός της έμεινε γνωστή ως Φρύνη (το όνομα προκύπτει από το αμφίβιο φρύνος).
Σχετικά με τη ζωή της διασώζονται πολλά διάσημα ιστορικά ανέκδοτα, ενώ θεωρείται πως αποτέλεσε το μοντέλο για το διάσημο άγαλμα, γνωστό ως «Αφροδίτη της Κνίδου», έργο του Πραξιτέλη. Η Φρύνη πέθανε στην Αθήνα το 310 π.Χ..
Ιστορικά ανέκδοτα
Οι αφηγήσεις τη θέλουν εξαιρετικά όμορφη και πρέπει να είχε μεγάλη επιτυχία στους κύκλους των πλουσίων πολιτών. Ερχόμενη στην αρχαία Αθήνα ξεκίνησε να εργάζεται ως αυλήτρια όπου πολύ σύντομα απέκτησε δόξα και πολλά χρήματα καλούμενη στα σπουδαιότερα συμπόσια της εποχής της με συνέπεια να συνδεθεί με πολλούς σημαντικούς άνδρες της πόλης. Είναι δε διάσημη γιατί ζητούσε πολύ υψηλή αμοιβή. Ο κωμικός ποιητής Μάχων αφηγείται πως ζητούσε μια μνα για μια νύχτα. Αναφέρεται μάλιστα πως όριζε η ίδια τα χρήματα που θα έπαιρνε, ανάλογα με το πώς αισθανόταν για τον εκάστοτε πελάτη. Αν τον έβρισκε αντιπαθητικό το ποσό που θα ζητούσε ήταν υπέρογκο. Από την άλλη προσέφερε τον εαυτό της δωρεάν στο φιλόσοφο Διογένη τον Σινωπέα, επειδή θαύμαζε το μυαλό του. Ο Διογένης ο Λαέρτιος παραθέτει ένα περιστατικό στο οποίο η Φρύνη προσπάθησε μάταια να αποπλανήσει το φιλόσοφο Ξενοκράτη.[2]
Τα πλούτη που συγκέντρωνε χάρις στην ομορφιά της ήταν τόσα πολλά ώστε, σύμφωνα με την αφήγηση του Καλλίστρατου,[3] προσφέρθηκε να ανοικοδομήσει τα τείχη της Θήβας, τα οποία είχαν καταστραφεί από τον Αλέξανδρο το Μέγα το 336 π.Χ. Έθεσε, ωστόσο, έναν όρο: να τοποθετηθεί η επιγραφή: «Καταστράφηκαν από τον Αλέξανδρο, επισκευάστηκαν από τη Φρύνη την εταίρα». Οι αρχές της πόλης αρνήθηκαν αυτή τη συναλλαγή.
Σε κάποιους εορτασμούς προς τιμήν του Ποσειδώνα στην Ελευσίνα, αφαίρεσε τα ρούχα της, έλυσε τα μαλλιά της και προχώρησε γυμνή προς τη θάλασσα, μπροστά στα μάτια του κόσμου. Ο ζωγράφος Απελλής, λέγεται, πως εμπνεύστηκε από το γεγονός αυτό για να φιλότεχνήσει το περίφημο έργο «Αφροδίτη Αναδυόμενη», για το οποίο η ίδια η Φρύνη πόζαρε ως μοντέλο. Ο Αθήναιος [4] και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος [5] αναφέρουν πως αποτελεί επίσης το μοντέλο για το διάσημο άγαλμα, γνωστό ως «Αφροδίτη της Κνίδου», έργο του Πραξιτέλη.
Οργανώνοντας μια θρησκευτική τελετή προς τιμήν ενός θρακικού θεού, κατηγορήθηκε από έναν παλαιό εραστή της, τον Ευθία, ότι προσπαθούσε να εισάγει στην Αθήνα μια ξένη θεότητα και μέσω αυτής να διαφθείρει τις νεαρές Αθηναίες. Στο δικαστήριο ανέλαβε την υπεράσπισή της ο ρήτορας Υπερείδης, ο οποίος επίσης διατηρούσε σχέσεις μαζί της.
Σύμφωνα με την αφήγηση του Αθηναίου,[6] όταν πια η υπόθεση φαινόταν αμφίβολη για τη Φρύνη, ο Υπερείδης τράβηξε με ορμή τα ενδύματά της, αποκαλύπτοντας το γυμνό της σώμα στους δικαστές. Τα μέλη του δικαστηρίου εντυπωσιάστηκαν τόσο – σύμφωνα με μια εκδοχή η φυσική ομορφιά θεωρούταν σημείο της εύνοιας των θεών την εποχή εκείνη – που την αθώωσαν πανηγυρικά. Ωστόσο ο ρήτορας εκδιώχτηκε από τον Άρειο Πάγο.
Ο Κλαύδιος Αιλιανός [7] στο έργο του αναφέρει πως οι Αθηναίοι αφιέρωσαν στους Δελφούς ένα άγαλμα της Φρύνης από χρυσάφι. Ο Αθήναιος συμπληρώνει [4] πως ήταν έργο του Πραξιτέλη και έφερε την υπογραφή «Φρύνη, κόρη του Επικλή από τις Θεσπιές».
Σημειώσεις
en.wikisource.org/wiki/1911_Encyclop%C3%A6dia_Britannica/Phryne.
Διογένης ο Λαέρτιος, Βίοι και γνώμαι των εν φιλοσοφία ευδοκιμησάντων και των εκάστη αιρέσει αρεσκόντων εν επιτόμω συναγωγή, Βιβλίο Δ’ [1]
Παράθεση στο έργο του Αθηναίου, XIII, 60.
Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, XIII, 59.
Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, Naturalis Historia XXXIV, 21.
Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί XIII, 59.
Κλαύδιος Αιλιανός, Ποικιλη Ιστορια, IX, 32.

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

Μέλισσες, οι ιέρειες της Θεάς Δήμητρας--olympia.gr-ΜΥΘΑΓΩΓΙΑ-ΧΛΕΤΣΟΣ ΒΑΣ.

Μέλισσες, οι ιέρειες της Θεάς Δήμητρας

Posted by IGOR στο Φεβρουαρίου 10, 2018

Η Μέλισσα είναι μία μυθολογική μορφή που σχετίζεται με την ανατροφή του Δία. Συχνότερα αναφέρεται ως νύμφη – ιέρεια της Πότνιας θηρών, κόρη του βασιλιά της Κρήτης Μελισσέα ενός Κορύβαντα ή Δάκτυλου, ο οποίος υπήρξε τόσο ο πρώτος Θεϊκός ιερουργός, όσο και ο πρώτος, ο οποίος δίδαξε στους ανθρώπους τη μελισσοκομία.
Η κόρη του Μέλισσα, έδινε το μέλι της στο Δία το θείο βρέφος, παρέχοντας του ότι χρειαζόταν. Στην τροφό και θεά/ιέρεια Μέλισσα αποδίδονται και ενσωματώνονται στην αρχική μορφή της ως μεγάλη μητέρα, Θέα των όφεων – Πότνια των θηρών, οι ιδιότητες της «τροφού» και στοργικής μητέρας, η οποία φροντίζει για την ζωή και την επιβίωση όχι μόνο θεών και ανθρώπων, αλλά ακόμα εξημερωμένων και μη θηρίων.
Παραλλαγές του μύθου, κάνουν λόγο για δύο τουλάχιστον νύμφες Μέλισσες, όπως ο μύθος του Απολλόδωρου, στον οποίο αναφέρεται πως ο Δίας ανατράφηκε από τις δύο κόρες του βασιλιά της Κρήτης Μελισσέα, τις νύμφες Αδράστεια και Ίδη, οι οποίες τον τάιζαν γάλα και μέλι.
Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, οι μέλισσες είχαν προσφέρει το μέλι τους για να τρέφεται ο μελλοντικός κυρίαρχος του κόσμου στο Ιδαίον άντρο, εκεί όπου είχε ανατραφεί ως βρέφος ο Δίας, όταν τον έκρυβε η Ρέα για να γλυτώσει από τα χέρια του παιδοκτόνου του Κρόνου. Για αυτό ο Δίας τις αντάμειψε, χαρίζοντας τους ένα ωραίο χάλκινο χρώμα, που όμοια του δεν είχαν άλλες μέλισσες και τις προίκισε με μεγάλη αντοχή και δύναμη για να μπορούν να ζουν πάνω στα κρητικά βουνά, εκεί που βρίσκεται το σπήλαιο, τα σκεπασμένα με χιόνια τους περισσότερους μήνες του χρόνου.
Οι ιέ­ρειες της Δή­μη­τρας, σύμφωνα με τον Πορφύριο (Περί του εν Οδυσσεία των νυμφών άντρου) ο­νο­μά­ζο­νταν Μέλισσες ως τροφοδότριες και προστάτιδες της μεγάλης θε­άς, έχοντας ως σύμβολο με την κυ­ψέ­λη στα Ελευσίνια μυστήρια. Αναφέρει σχετικά:
«Τις ιέρειες της Δήμητρας,ως χθόνιας θεάς, τις αποκαλούσαν οι παλαιοί «Μυστιδας» μέλισσας, και την Κόρη την ίδια μελιτώδη και την σελήνη, επειδή είναι προστάτιδα της γεννήσεως επίσης μέλισσα την αποκαλούν. Οι ψυχές που μεταβαίνουν προς την γέννηση βουγενείς λέγονται και βουκλόπος ο θεός Ερμής ο οποίος κρυφίως ακούει την γέννηση. Έχει καθιερωθεί ως σύμβολο του θανάτου το μέλι, γι’ αυτό και σπονδές με μέλι προσφέρουν στους χθόνιους θεούς, εν αντιθέσει με την χολή που αποδίδεται ως σύμβολο της ζωής. Αυτό δεικνύει ότι η ψυχή με ευχαρίστηση αποχωρίζεται το σώμα και με πικρία επανέρχεται στη νέα της ενσάρκωση ή διότι ο θάνατος (ανά-θέω) λυτρώνει από τους πόνους της ζωής και η ζωή είναι επίμοχθη και πικρή».
Άλλα ιερά σύμβολα της Δήμητρας, ήταν το στάχυ η παπαρούνα, αλλά και οι όφεις. Σε παραστάσεις η Δήμητρα απεικονίζεται να κρατά όφεις, κατ’ αντιστοιχία της Μινωικής Θεάς των Όφεων, της οποίας η Δήμητρα αποτελεί μετεξέλιξη.
Σύμφωνα με τον Λατίνο γραμματικό Σέρβιο, ο οποίος διασώζει ένα μύθο της Κορίνθου, «Μέλισσα», ήταν το όνομα μίας ιέρειας της Δήμητρας, η οποία μυήθηκε στα μυστήρια από την ίδια τη Δήμητρα. Ο αρ­χιε­ρέ­ας μά­λι­στα λε­γό­ταν Εσ­σήν που ση­μαί­νει «ο βασιλιάς των με­λισ­σών». Μέ­λισ­σα αποκαλούσαν και τη Σε­λή­νη, προ­στά­τι­δα της γέννησης.
Στα διάφορα Μυστήρια έπλεναν τα χέρια τους με μέλι α­ντί για νερό, ώστε να καθαρθούν από καθετί λυπηρό, βλαπτικό και ρυπαρό. Έκαναν επίσης με το μέ­λι καθαρμό της γλώσ­σας ώστε να ο μύστης να μιλά με σοφία και θεόπνευστα. Το μέλι έχει και κα­θαρ­τι­κή και συ­ντη­ρη­τι­κή δύ­να­μη πράγ­μα­τι, πολλά προ­ϊ­ό­ντα μέ­νουν άσηπτα στο μέ­λι, και χρό­νια τραύ­μα­τα με το μέ­λι α­πο­λυ­μαί­νο­νται.
Στην Περ­σε­φό­νη, που έχει το προσωνύμιο Μελιτώδης, πρόσφεραν μέ­λι ως προ­στά­τι­δα των καρπών, αλληγορώντας την προστατευτική και βλαστική της δύναμη. Μερικοί ταυτίζουν το νέ­κταρ και την αμ­βρο­σί­α με το μέλι, αφού το μέ­λι είναι τροφή των θε­ών.
Μέ­λισ­σες ο­νο­μά­ζο­νταν επίσης οι ιέ­ρειες της Ε­φε­σί­ας Αρ­τέ­μι­δος. Ο Μέ­λισ­σες αποκαλούσαν, τέλος, τις ψυχές που κα­τέρ­χο­νταν προς γέ­ννηση και ε­πρό­κει­το να ζή­σουν με δι­καιο­σύ­νη τη ζωή τους, εργαζόμενοι σύμφωνα με όσα προστάζουν οι Θεοί.
Ο «μαθητής» οφείλει όπως η μέλισσα να συλλέγει γνώσεις έως ότου μετά από σκληρή εσωτερική εργασία, να «ανθίσει» εντός του η επίγνωση.Ο Ισοκράτης αναφέρει (Προς Δημόνικον, 50-52.) σχετικά με την αναζήτηση της γνώσεως:
«Όπως ακριβώς βλέπουμε τη μέλισσα να κάθεται βέβαια πάνω σε όλα γενικά τα άνθη, να παίρνει όμως από το καθένα τα καλύτερα συστατικά, έτσι πρέπει να κάνουν και οι νέοι που λαχταρούν τη μόρφωση: Τίποτε να μην αφήνουν ανεξέταστο, αλλά από παντού να παίρνουν τα ωφέλιμα».

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΑ ΣΤΟ ΗΛΙΟ--

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΑ ΣΤΟ ΗΛΙΟ

ΟΛA ΤΑ VIDEOΣΕ ΧΑΜΗΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ

Η ΑΡΑΧΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΠΛΟ ΤΗΣ
                                                
                                                       ΕΠΙΛΟΓΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ-Α-

                                                         Ο ΑΕΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΙΑ

Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2017

Ο ΒΟΘΩΝΑΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΦΟΒΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ---ΣΤΗ ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ--video--

Ο  ΒΟΘΩΝΑΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΦΟΒΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ--VIDEO--

ΤΗΝ ΝΟΙΩΘΕΙΣ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΥΗΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΥΨΗΛΕΣ ΔΟΝΗΣΕΙΣ
ΣΤΙΣ ΔΟΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΑ ΑΣΤΑΘΕΣ
ΟΠΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΛΕΜΕ-ΣΤΡΕΒΛΩΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ
ΠΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ  ΑΠΟ ΤΟ ΧΗΜΕΙΟ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ
ΠΟΥ ΑΠΑΡΤΙΖΕΙ ΤΗΝ  ΓΕΩΔΥΝΑΜΙΚΗ ΙΣΧΥ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ.

ΣΕ ΧΑΜΗΛΗ ΑΝΑΛΥΣΗ


 Στους μικρούς χώρους νομίζω μεγαλουργεί πολύ πιο γρήγορα  το πνεύμα.
 Ίσως να συγκεντρώνεται όλη η δόνηση που χρειάζεται για να προαχθεί η Διάνοια του καθενός ξεχωριστά.
Η ευγενής άμυλα με τον σωστό ανταγωνισμό προάγει τις ιδέες.
 Οι ιδέες έχουν να κάνουν με την ψυχοσύνθεση  την καλλιέργεια και το περιβάλλον που ζεί ο άνθρωπος  ενώ και αυτό διαμορφώνεται αναλόγως  των εκάστοτε τοπικών ιδιαιτεροτήτων, της χρονικής συγκυρίας που υπάρχει και της συναισθηματικής  φόρτισης  που δέχεται,  ύστερα από ένα μικρό ή μεγάλο συμβάν. 

 Αφορμή της σκέψης μου ήταν η εκπληκτική ομορφιά που εκπέμπει η φωτογραφία ενός σημείου της Οίας. 




  Θα μεταφερθώ νοερά στον Βόθωνα, απ’όπου είχε ξεκινήσει η πρωταρχική μου ιδέα. Εκεί βλέπεις ολοφάνερα μπροστά σου, το Αίτιον και το Αιτιατό στην πράξη διαχρονικά. Την αναγκαστική προσαρμογή μετά την έκρηξη, μέσα στις σπηλιές, τα σπίτια για ασφάλεια. Μέχρι πρόσφατα δεν είχε αλλάξει τίποτε, ζούσαν στενόχωρα οι άνθρωποι αλλά ευχαριστημένοι που επέζησαν.

Σήμερα τους δίδεται η ευκαιρία να αλλάξουν την εικόνα της προσαρμογής τους επειδή τους πιέζει ο παγκόσμιος οικονομικός μεταμοντερνισμός.  Δημιουργούν μικρές πανέμορφες Βίλες εκεί που είχαν τα κοτέτσια για τα Ζώα.
 Τώρα που ήρθαν όλα βολικά ύστερα από χιλιάδες χρόνια, εξελίσσονται ραγδαία, νέες ιδέες που φαίνονται στην πράξη. Η συνείδηση άλλαξε, η Διάνοια προχωρά  ασταμάτητα.
Θα γινόταν έτσι και στους ανθρώπους που ζουν μακριά ο ένας από τον άλλο;
Μάλλον ναι,  όχι όμως  σε διάστημα 3.700 ετών αλλά πιθανών μερικών εκατομμυρίων.

Πόσο τυχεροί είμαστε που είμαστε πολύ κοντά ο ένας στον άλλον σε αυτήν την ευλογημένη χώρα, αρκεί να μην δημιουργούμε  Έριδες μεταξύ μας.
Όλη αυτή εσωτερική διαδικασία έγινε  εκεί κάτω στον Βόθωνα, επιβοηθούμενος από συγγενικό μου πρόσωπο ο οποίος είχε τις ίδιες ενεργειακές επιρροές βρισκόμενος εκεί μέσα βαθειά στην  ιδιόρρυθμη  χωροχρονικά  χαράδρα. 
Μας ανάγκασε να φιλοσοφήσουμε τον ρυθμό εξέλιξης του ανθρώπινου πολιτισμού.  
Μας χρειάζεται άλωστε, το επιτάσει η καταγωγή μας.

Y. H OIA MΑΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ-ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ
Ο ΒΟΘΩΝΑΣ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ
ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  ΣΥΝ ΤΟ ΓΡΑΠΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ-Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΜΟΥ- -----ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Παρασκευή, 15 Δεκεμβρίου 2017

ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΡΝΗΤΙΚΗ -ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ--ΤΟ ΑΣΤΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΤΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΜΟΝΟΝ-


ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΥΦΡΑΙΝΕΤΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ.
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ.
ΑΝΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΛΗ ΣΕ ΑΝΩΤΕΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΠΕΔΑ.
ΓΙΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΕΧΝΗ ΣΚΙΡΤΑ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙ ΜΑΚΡΙΑ  ΑΠΟ ΧΑΡΑ
ΕΝΘΥΜΟΥΜΕΝΗ ΑΝΑΠΟΛΕΙ  ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ – ΕΧΕΙ ΘΥΜΗΣΕΣ ΛΕΕΙ Ο ΠΛΑΤΩΝ-.
Η ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΑ





Η ΟΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΡΙΔΟΣ

             ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΛΙΜΑΝΙ- ΤΑ ΟΡΥΚΤΑ ΤΩΝ ΠΕΤΡΩΜΑΤΩΝ -ΑΠΟ ΤΙΣ           ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ
                      ΣΤΑ ΦΗΡΑ ---Η ΔΥΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΕΝΗ ΓΗ

             ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΟΙΚΗΜΑΤΑ-ΠΑΝΩ ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ



Ο Εγκέλαδος όπως την ονόμασα την φωτογραφία, είναι το τελευταίο μου κλικ (ύστερα από 1500 καθαρά πορτρέτα της Θήρας σε διάστημα 10 ολόκληρων ημερών), πάνω από το λιμάνι περιμένοντας το καράβι από στιγμή σε στιγμή να κάνει την εμφάνισή του.
Το φως , τα χρώματα, η ομορφιά των αισθητικά πανέμορφων κτιρίων, η συγκυρία της εναλλαγής από καυτό ήλιο σε βροχή και σκουρόχρωμο ουρανό, το απίθανο λουλακί χρώμα που σχηματίζεται στη θάλασσα από Νάξο προς Σαντορίνη, στο κύμα στη βρεγμένη άμμο, στα καταστήματα της καλντέρας σε όλο της το μήκος, οι αντανακλάσεις του νερού των πλακόστρωτων, οι ομπρέλες των ολίγων ατόμων, η άσπρη ελαφρόπετρα πάνω στο κύμα, σε αντίθεση με την μαύρη παραλία από καμένη άμμο, η ίδια η καμένη με τα ιδιόρρυθμα κόκκινα πετρώματα της, η καλντέρα σε όλο της το μάκρος πανοραμικά, ο ενεργειακά βυθισμένος Βώθονας με την προϊστορική του προέλευση, όλα αυτά πως μπορείς να τα αφείσης χωρίς να τα καταγράψης;
Η ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ