Χρονοτοπία - Γράφει o Γιώργος Λεκάκης

Η «Αμφίπολις των Τρικκάλων» έδωσε την αρχαιότερη «ερωτική καρδιά» στον κόσμο!

Posted: 20 Feb 2015 11:54 AM PST

Ευρέθη πύλη τεραστίων διαστάσεων της αρχαίας Πέλιννας Θεσσαλίας, απ' όπου διέβη ο Μ. Αλέξανδρος!

Η πόλις έχει μοναδικά θεσσαλο-μακεδονο-θρακικά ευρήματα!

Αφιέρωμα: Χρονοτοπία - Γράφει o Γιώργος Λεκάκης 


Σήμερα, που οι ρηχοί και οι αφελείς, κοιτάζουν να γεμίσουν τα κενά τους, με όψιμα εμπορόγιορτα αγίων, ίσως ανύπαρκτων, εμείς θα πάμε πιο βαθειά... Άλλωστε ο Έρως ήταν θεός για τους Έλληνες από την αρχαιότητα! Γιατί να «υιοθετήσουν», λοιπόν, κι άλλον ξενόφερτο άγιο; Δεν μας φθάνουν οι τόσες και τόσες βιασμένες «υιοθεσίες» ξενόφερτων θεών κι αγίων, που έχουμε υποστεί; Θέλουμε κι αυτού ακόμη του Θεέρωτος την εισαγωγή;

Μια πύλη τεραστίων διαστάσεων έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στο χωριό Πετρόπορος Τρικκάλων, όπου έκειτο η αρχαία Πέλιννα, σύμφωνα με όσα εδήλωσε ο αρχαιολόγος της ΛΔ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, κ. Λεωνίδας Χατζηαγγελάκης. 

Η Πέλιννα ή Πελινναίον, ήταν πόλις της Τετράδος (τετραρχίας) Εστιαιώτιδος. Έκειτο στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού (στην νυν Δυτ. Θεσσαλία), ανάμεσα στην Τρίκκη[1] και την Φαρκαδώνα. Ήλεγχε το πέρασμα Τρίκκης-Λαρίσσης, στα Χάσια όρη! Σε στρατηγική θέση, στην συμβολή Ληθαίου και Πηνειού. Ήλεγχε και το νερό του κάμπου! Εδώ υπήρχε ιερό λατρείας προς τιμήν του Καταιβάτη[2] Διός, της Αθηνάς καθώς και της θεσσαλικής Σίβυλλας Μαντούς, η οποία μάλιστα απεικονιζόταν στον οπισθότυπο χάλκινων νομισμάτων της πόλεως του 3ου αι. π.Χ. Η θέση της, έχει ταλαιπωρηθεί από γεωλογικές αναταράξεις, και αυτό προκύπτει απλά και από την θέση με το όνομα «Βούλα» (= βουλιαγμένη, βυθισμένη), που ευρίσκεται στην συμβολή των προαναφερομένων ποταμών και από μια μεγάλη δολίνα, που συναντά κανείς στον αρχαιολογικό χώρο.

Οι κάτοικοί της εκ Θεσσαλίας εξαπλώθηκαν προς Α. κατοίκησαν την Β. Εύβοια (εξ ων η Ιστιαία) και την Χίο[3]. Και προς Δ. έκαμαν αποικίες στην Ιταλία. (Ίσως οι ανδρείοι Πελιγνοί να μην είναι άσχετοι μαζί τους). Ο φοραδοτραφείς βασιλιάς Πελίας, οι Πελιάδες, το Πήλιον, επίσης, έχουν συγγένεια με την πόλη αυτήν και τον λαό της. Ο Πέλλης (πάππος Αργοναυτών, ιδρυτών της Πελλήνης Αχαΐας), η Πελλάνα της Λακωνίας, ο Αργείος Πέλλην, αλλά και η Πέλλα της Μακεδονίας, η Παλλήνη (Αττικής και Χαλκιδικής) και εν τέλει οι Πέλληνες (> Έλληνες)... Εκ του πελ- προέκυψε η ρίζα πυλ- (> Πύλος στην Μεσσηνία, Πύδνα στην Μακεδονία, Πύτνα στην Κρήτη και η συνήθως πέτρινη πύλη)! Και εκ του πυλ- η ρίζα πηλ- (> πηλός, η κατ' εξοχήν κατεργασία της τριμμένης πέτρας, του χώματος)... Όλα στηρίζονται στην ίδια πέτρινη ρίζα του προ-προ-μυκηναϊκού κόσμου... Και είναι απίστευτο πως την μινυακή ρίζα της πέτρας εξακολουθεί να φέρει το σημερινό χωριό, που λέγεται Πετροπόρο... Είναι το μεγάλο μινω-μινυακό υπόστρωμα της Ελλάδος (και της Ευρώπης όλης), το οποίο είναι σκαλισμένο στο κύτταρό μας! Άλλωστε ο ελληνικός λαός είναι ένα πλήθος, το οποίο εγέννησαν οι λάες (πέτρες των λατομείων, τα λαλάρια) του Δευκαλίωνος και της Πύρρας, γι' αυτό και επάνω στον στερεό κορμό του μπόρεσαν και κτίσθηκαν όλοι οι πολιτισμοί και οι ιδέες!

Κατά την ελληνική Αλήθεια, δηλ. την μυθολογική παράδοση, την Πέλιννα ίδρυσε ο Πέλιννος, υιός του Οιχαλιέως, από την πόλη του Ευρύτου - εγγονού του Απόλλωνος - στην Οιχαλία, στην περιοχή της αρχέγονης κοιτίδος του Έλληνος, στην Σπερχειάδα, όπου έκειτο και η πόλις Ελλάς. Η πρώτη αναφορά της Πέλιννας γίνεται από τον Πίνδαρο[4], που την αναφέρει ως πατρίδα του Ιπποκλέους, υιού του Φρικίου, ο οποίος ενίκησε στα Πύθια, σε αγώνες διαύλου το 498 π.Χ. Εδώ εγκατεστάθη μόνιμη μακεδονική φρουρά, επί Φιλίππου Β΄. Απ' αυτήν την φιλομακεδονική πόλη διέβη ο Μ. Αλέξανδρος (335 π.Χ.), για να εισβάλλει στην Βοιωτία[5]. Και όχι τυχαίως, όπως θα ιδούμε παρακάτω. Από την εποχή σώζονται ωραία νομίσματα (του 400-344 και 300-200 π.Χ.). Ήταν στο προσκήνιο των πολιτικών εξελίξεων καθ' όλην την διάρκεια της μακεδονικής κυριαρχίας στην Θεσσαλία! Η πόλις ήταν σημαντική και στους ρωμαϊκούς πολέμους, αλλά άγνωστον πότε κατεστράφη! Στα ερείπιά της ιδρύθη στα βυζαντινά χρόνια, το Γαρδίκι, περίφημο για τους καροποιούς του! Περίβολος, πύλη και τείχη εσώζονται ακόμη στο Παλαιό Γαρδίκι (εντοπισμένα ήδη επί Leake!), επί λόφου. Η θέα από εδώ πάνω είναι καταπληκτική!